«

»

Print this نوشته

ایمن سازی منزل ۲ – پلکان و سطوح غیر هم سطح

.

 

.

.

..

نویسنده: مهندس مهدی صمدانی

.

 

ایمن سازی منزل – پلکان و سطوح غیر هم سطح

احمد اتاق خواب پدر بزرگ را به طبقه همکف منزل منتقل کرده بود. پدر بزرگ، به عادت همیشگی، به کرات به طبقه بالا رفت و آمد میکرد.  احمد، نگران از سقوط پدر بزرگ، یک روز عصر، تعدادی مبل و میز جلو راه پله گذاشت که راه وی را مسدود کند و سپس به کار خود مشغول شد.  ناگهان صدای مهیبی به گوشش رسید. با نگرانی به سمت پله ها دوید. پدر بزرگ از روی سد معبر راه پله  گذشته بود  و موقع بازگشت، از پله ها  سقوط کرده بود.

 

نگهداری بیماران دمانس در منزل

بیماران مبتلا به دمانس، بهتر است مادامی که نیازهای ایمنی آنان تأمین شود، در صورت امکان در منزل و محل آشنای خود زندگی کنند.  شما باید با خلاقیت و برنامه ریزی، منزل بیمار را برای مقابله با حوادثی که در اثر تغییرات تواناییها و نیازهای وی بوجود می آید، از پیش آماده کنید.

 

به تغییراتی که در بیمار در حال شکل گیری است توجه کنید

بیماری دمانس تغییرات  مختلفی  در مغز، حواس پنجگانه، و فیزیک بدن بیمار ایجاد می کند که بر ایمنی وی اثر می گذارند.  شرح کلی این تغییرات را در مقاله ایمنی منزل ۱ – کلیات مطالعه کنید.

  

ایمن سازی مکان های دارای اختلاف سطح و پلکان

برای دسترسی آسان و بی خطر بیمار به مکان هایی که دارای پله هستند چاره اندیشی کنید.  توجه داشته باشید که خطر سقوط و افتادن، از بزرگترین مشکلات ایمنی بیمار به حساب میآید.  به توصیه های زیر توجه کنید:

  • در منازل دوپلکس، معمولاً اتاق خوابها و حمام در طبقه فوقانی است. اگر اتاق خواب بیمار در طبقه بالای منزل است، اولین و مهمترین اقدام، انتقال اتاق خواب وی به طبقه همکف است.
  • همزمان با انتقال اتاق خواب، در مورد حمام هم چاره جویی کنید. استحمام بیمار در طبقه فوقانی، با پیشرفت بیماری و درصورت عدم دسترسی به آسانسور، غیر ممکن است. 
  • پلکان طبقه بالا و زیر زمین برای بیمار مناطق ممنوعه به حساب میآیند. ولی پلکان ورودی منزل مشمول این قانون نیستند. با پیشرفت بیماری و احتمال بروز ناراحتی های فیزیکی دیگر مانند آرتروز، بالا و پایین رفتن از پلکان ورودی منزل نیز برای بیمار مشکل و در نهایت غیر ممکن می شود.
  • راه حل میان مدت، کم کردن خطر سقوط از این پلکان است. لبه پله ها را با نوارهایی که اصطکاک ایجاد میکنند و از سُر خوردن بیمار جلوگیری میکنند بپوشانید. ترجیحاً، رنگ این نوارها باید با رنگ خود پله متباین باشد که بیمار آنها را بهتر ببیند.
  • راه حل میان مدت دیگر، نصب نرده و دستگیره در ارتفاع مناسب، روی دیوار راه پله است. با اتکا به این نرده ها، بیمار میتواند تعادل خود را حفظ کند و از احتمال سقوط خود کم کند.  

 

ایجاد سطح شیب دار

  • راه چاره دراز مدت برای برطرف کردن مشکل پلکان ورودی منزل، ایجاد سطح شیب دار با شیب ملایم است. بهتر است سطوح شیب دار را هرچه زودتر آماده و قابل بهره برداری کنید که در زمان نیاز آماده باشند.
  • زمانی که حمل و نقل بیمار فقط به کمک ویلچر ممکن است، این سطوح شیب دار ورود و خروج وی را از منزل عملی و آسان می کنند. سطوح شیب دار باید با شیب ملایم ساخته شوند تا مراقب به آسانی بتواند ویلچر حامل بیمار را روی آن هل دهد و بالا برد.
  • دقت کنید زمانی که بیمار را از سطح شیب دار پایین میبرید، باید حتماً عقب عقب حرکت کنید. در غیر اینصورت، خطر پرت شدن و افتادن بیمار از ویلچر حتمی است.  
  • در ساخت سطح شیب دار دقت کنید. بسیاری از سطوح شیب دار در سطح شهر ما، به دلیل شیب بسیار تندشان، غیر قابل استفاده اند و صاحبان ساختمان فقط از خود رفع تکلیف کرده اند. شما سطح شیب داری بسازید که مشکلتان را حل کند.
  • مطابق استاندارد جهانی، برای هر ۱۰ سانتیمتر ارتفاع، طول سطح شیب دار باید ۱۲۰ سانتیمتر باشد. به عبارت دیگر، برای هر پله به ارتفاع ۳۰ سانتیمتر، طول سطح شیب دار ۳۶۰ سانتیمتر خواهد بود.
  • استاندارد فوق، برای استفاده  ویلچری که با نیروی دستان خود بیمار حرکت میکند تعیین شده است. از آنجا که بیمار دمانس معمولاً از انجام این عمل ناتوان است و هدایت  ویلچر توسط مراقب انجام میشود، میتوانید برای هر پله به ارتفاع ۳۰ سانتیمتر، طول سطح شیب دار را حدود نصف استاندارد فوق،  و تا حد اقل ۱۵۰ سانتیمتر، در نظر بگیرید.   
  • سطح شیب دار را عاج دار بسازید تا مراقب بتواند به آسانی و بدون خطر سُر خوردن، ویلچر را به بالا یا پایین هدایت کند.
  • هر زمان که مراقب ویلچر را رها میکند، حتماً باید ترمز هر دو چرخ را در گیر کند. در غیر اینصورت، ویلچر ممکن است حرکت کند و بیمار از آن بیفتد و آسیب ببیند.

 

ایمن سازی مسیر آمد و رفت بیمار

مسیر رفت و آمد بیمار مبتلا به دمانس را به دقت بازرسی کنید و وسایل و لوازمی را که ممکن است ایجاد خطر کند از سر راه بردارید.

  • فرش های کوچک به ویژه وقتی که روی سرامیک یا کاشی لغزنده پهن شده باشند به علت سُر خوردن خطرناک هستند. یا تمهیدی به کار برید که آنها محکم در جای خود ثابت بمانند یا آنها را از سر راه بردارید.
  • لبه های فرش و موکت، نا هم سطح بودن موزاییک کف راهروها و اتاق ها، و چهارچوب درها همه می توانند باعث سکندری خوردن بیمار و افتادن وی شوند.
  • تراکم میز و صندلی در مسیرهای حرکت بیمار خطرآفرین است. پای بیمار ممکن است به آنها گیر کند و صدمه ببیند یا در تاریکی و سردرگمی های شبانه، باعث افتادن بیمار شوند. وسایل اضافی را از سر راه بیمار بردارید. خصوصاً، مسیر حرکت بیمار را از پراکندگی اسباب بازی کودکان پاکسازی کنید.
  • مسیر دسترسی به توالت را، با نصب نوار شبرنگ، برای بیمار آسان کنید. روی درب توالت تصویری نصب کنید که نمایانگر کاربرد آن محل باشد. میتوانید کلمه توالت را در سطح دید بیمار، روی درب بنویسید.

    مطالب این مقاله  جایگزین مشاوره شخصی و خصوصی خواننده با اشخاص ذیصلاح و متخصص در رشته های حرفه ای آنها از جمله پزشکان، روانشناسان، حقوقدانان، و سایر حرف مربوطه نیست. توصیه میشود همواره، برای هر مورد بخصوص که با ان روبرو هستید، با متخصص مربوطه مشورت نمایید.


     

     

    مراجع و منابع

 

  1. Alzheimersweekly.com; (2014/02/14), Ways to prevent falling at home, retrieved Dec 2014 from http://www.alzheimersweekly.com/2014/02/14-ways-to-prevent-falling-at-home.html

 

  1. caregiverslibrary.org; (n.d.), Home modifications, retrieved December Dec 2015, from http://www.caregiverslibrary.org/family-real-estate/real-estate-content-section/aging-in-place-homepage/home-modifications.aspx

Permanent link to this article: http://dardashna.ir/?p=774